eerlijk gehoorzamen maakte zien van Gabriël mogelijk


Azaria zegt:

'Zie je, mijn ziel,

als je, zelfs innerlijk,

een beweging van rebellie had gemaakt,

een minimale ongehoorzaamheid,

een compromis, gewoon een compromis,

een van die armzalige compromissen die zelfs de beste christenen maar al te vaak sluiten,

dan zouden, in plaats van minder belastend te worden,

de beperkingen van je menselijke blik zwaarder en dikker zijn geworden, 

als opeenpakkende mist;

ze zouden je hebben verwijderd 

als een voertuig dat ergens anders heen leidt...


Jij hebt de valstrik doorzien 

waarin de Vijand je wilde lokken, 

om walging in de hemel jegens jou te creëren.

Met valse reflecties wilde hij jou ertoe brengen om het bevel dat je hebt ontvangen

om de boeken die je in bezit hebt oprecht op te geven, te negeren.


Er is niets wat censuur verdient in jouw boeken,

noch iets van dien aard dat het ongelovigen in het bovennatuurlijke het recht zou geven

te beweren dat jij culturele hulpmiddelen in je werk gebruikt hebt.

[...]

Maar hij wilde jou bang maken, door het ene en het andere te zeggen,

om je ertoe te brengen... met opzet een boek 'te vergeten'.


Vergeten is geen zonde, wanneer er sprake is van een echt mentaal gat.

Maar gewild 'vergeten', om te gehoorzamen aan wat men menselijk nuttig acht,

dat is een zonde.


Mentale restricties, reserves, bijvoorbeeld zeggen:

"Ik zei dat ik geen andere boeken heb, omdat ik ze op dat moment niet in huis had,"

een van die ontwijkende antwoorden die christenen vaak gebruiken,

zoals bijvoorbeeld zeggen: "Ik heb ze niet gezien,"

alleen omdat je ze op dat moment niet kon zien,

zijn geen goede dingen.

Het zijn leugens.


Men mag nooit liegen, zelfs niet in subtiliteiten.

Waarheid is geen vaag iets, vaag als een wolk aan de hemel...

Het is een solide, vierkant, diamantvormig blok,

lichtgevend, transparant, mooi, maar toch hard, 

maar toch ongevoelig voor wind, regen of vingers.


En aangezien de waarheid rechtstreeks voortkomt 

uit dat wat het meest volmaakt is op aarde – d.w.z. uit de hemel –

blijft de waarheid, zelfs als de mens haar wil vernietigen,

- en op aarde lijkt hij daar soms in te slagen -

in werkelijkheid intact in haar rijk,

en vroeg of laat wordt ze gekend en erkend,

samen met de verdiensten van de geest

die de waarheid trouw is gebleven.


De waarheid is zo diamantachtig

dat ze, in plaats van bekrast te worden,

zelf de glazen zielen van de ongelukkigen die weigeren haar te erkennen,

weigeren haar te verwelkomen, bekrast en breekt,

en, willens of onwillens, schrijft ze haar woorden,

en die woorden zijn een veroordeling,

voor de doden, de doven, de geestelijk blinden, 

de apathischen, de lauwen, 

die God verwerpt en ver van Zichzelf uitspuugt;

ze schrijft haar waarheid van "waarheid zijn", zelfs als je die ontkent, 

op arme, rokerige, stoffige kristallen, bedekt met nutteloze spinnenwebben,

die zichzelf beter achten dan diamanten, alleen omdat ze in een sierlijke lijst zijn geplaatst...


Zie, mijn ziel, als jij een mentale restrictie had aanvaard,

een van die die Satan jou voorstelde,

en als je dat boek van je grootvader had weggelaten,

omdat het schaduwen zou kunnen werpen op de priesters,

dat andere boek van je moeder, omdat het op de Index stond,

dat andere boek van jou, omdat het over God spreekt, in zo'n klein gedeelte

dat het zeker niet kan verklaren wat jij op papier vastlegt,

en dat allemaal om heilig te lijken, zelfs in de boeken die jij als aandenken bewaart,

zoals je familiefoto's bewaart die je niet kunt aanschouwen, omdat je zo zwak bent,

maar die je pijn zouden doen om te vernietigen omdat het de gezichten zijn

van je vader, je moeder, je grootouders...

dan zou je gelogen hebben,

en dan zou je deze vrede die je geniet niet hebben verdiend,

en zou je de glorieuze Gabriël niet hebben gezien.


Je hebt méér verdiend met deze volmaakte gehoorzaamheid

- die misschien belachelijk lijkt voor oppervlakkige mensen -

dan als je duizend gebeden hardop had uitgesproken.


Dit laat je de waarde zien van gehoorzaamheid, 

die niet bezoedeld wordt door compromissen.

Wees altijd zo heldhaftig, 

en vrede en licht zullen steeds in je toenemen.'


24 mrt.1946

Reacties

Populaire posts van deze blog

belofte van de Vader

hoe meer God van je houdt, hoe meer jij ongeliefd wordt

zalig die alleen nog de heiligen als vrienden hebben!